این گونه از جانداران در واقع زندگی کاملا انگلی دارند و صرفا از دسترنج و نتایج تلاش همسران خود - انسانهای عموما شریفی که بواسطه ی دلسوزی به بهانه های مختلف این انگلها را تحمل می کنند - تغذیه می نمایند.

این گونه از جانداران بر اساس ویژگی های زیر از دیگر موجودات قابل تشخیص میباشند:

1-عموما مادر و خواهرانی خراب و فاسد دارند. از آنجا که الگوی ایشان نیز همین مادران و خواهران فاسد میباشد، به همسران خود آنچه لایق مادر و خواهرشان است، نسبت میدهند.

2-همسرانشان را به مشغول به کار مینمایند. این بجهت حرکت دوشادوش زن و مرد در خارج از ایران خالی از اشکال است. ویژگی خاص این جانداران استفاده از منابع بانکی است که بواسطه ی فرصت شغلی در اختیار همسرانشان قرار میگیرد. این موجودات بی ارزش و پست، پس از فریب همسر و استفاده از منابع بانکی آنها، هیچگونه مسئولیتی در قبال بازپرداخت این تعهد ها ندارند.

از آنجا که مادر و خواهر ایشان بسادگی و با استفاده از نعمت خدادادی سوراخ کسب در آمد مینمودند، تصور این جانداران این است که همسرانشان هم میتوانند از همین محل کسب در آمد نمایند.

3-صفت مشترک در میان تمام این انگلها آنست که خود را پدیده هایی میدانند که باعث خوشبختی همسرانشان هستند. زندگی در رویا و تصورات واهی اینان را دچار این صفت مشترک مینماید.

4- فکر میکنند که همسرانشان بدون ایشان زنده نخواهند ماند. زمانیکه همین همسران شریف؛ اینان را چون دستمال آغشته به ترشحات بینی؛ از پنجره ی ماشین به بیرون پرت میکنند؛ فریاد وا اسلاما سر میدهند.

5-خود را با پوشیدن لباسهای آراسته؛ محصول تلاش همسر می آرایند. زیبنده ترین زینت برای این گونه ی جانوری آنست که به هر یک از گوشهایشان، یکی از آن دو عضو ویژه ی مردانه را آویزان نمایند. خواه نا خواه پس از جدایی از همسران بر اساس فشاری که ماتحت ایشان وارد میشود؛ هر یک از بیضتین بصورت اتوماتیک به نزدیک گوش منتقل میشود. آویزان کردن هر بیضه به یک گوش را به این جانوران اکیدا توصیه می نماییم.

در صورتیکه خصوصیات دیگر از این انگلهای اجتماعی بی ارزش کشف شد، شما را در جریان نتایج تحقیقات قرار خواهیم داد.

جدیدا با اکتشافات جدید، بر همگان آشکار شده که اقتصاد ایران نیز درون زا است. یعنی چی؟ یعنی اینکه در درون خود یه چیزهایی میزاید. یعنی چی؟ یعنی تولید میکند.

برای اینکه ما هم در جهت تثبیت فرمایشات ریاست جمهور محترم گامی هرچند اندک برداریم به ذکر چند نمونه و شاهد مثال از زایمان های درون اقتصادی که در کشور صورت گرفته اشاره میکنیم.

گاهی آقای رئیس جمهور با شکلک و شیرینکاریهاشون پست انواع تریبونهای داخلی و خارجی باعث انبساط خاطر خلق الله میشن. گاهی وزرا با فرمایشات حکیمانه و خلاصه در راس هر سازمانی و ساختاری هر کس به هر شکلی در خدمت خندودن ملت هستن.

ماجرای کردان تموم شد. ولی واقعا این همه سروصدا داشت؟ دورو برمونو نگاه نمیکنیم. اگه نگاه میکردیم به وضوح میبینیم که مملکت خیلی هم یکدست و یکنواخت و هماهنگه.

رئیس جمهور برازنده ی وزیرشه. وزیر برازنده ی وزارتخانه. وزارتخونه برازنده ی ترافیک. ترافیک برازنده ی دانشگاه. دانشگاه برازنده ی صداوسیما. صدا و سیما برازنده ی آسفالت خیابون و  قوای سه گانه و همین جوری تا آخر عین همن. 

اعتراض کردن به یک قسمت هم نه فایده داره نه به جایی میرسه.

آقای دکتر کردان فرمودن که برای استعفاء، حجت شرعی ندارن. از طرفی رئیس جمهور میگن به قدرت های جهانی که اینقدر قطع نامه صادر کنین تا قطعنامه دونتون پاره بشه. بقیه هم عین این کلمات قصار دارن، حالا ما به این چند تا گیردادیم.

منطق بین این دو جمله کاملا هماهنگی و مطابقت داره. در حقیق هر دو این حضرات دارن جامعه ی بشری و معترضین رو به ... ( روم به دیوار به قول اسدالله میرزا پایه های برج سانفرانسیسکو) حواله میدن.

حجت شرعی رو از کجا باید آورد و به کجای وزیر سابق باید فروکرد تا بر ایشون تموم بشه، ما که نفهمیدیم.

بیشک، نفهم بودن از منه ولی اگه شما تونستین حجت شرعی به میزان لازم رو برای آقای دکتر تهیه کنین، ما رو هم در جریان بزارین. حداقل میتونیم بیایم تماشا.

آقای رئیس جمهور هم که از قطعنامه دون صحبت میکنه؛ ظاهران قطعنامه دونشون خیلی فراخه و به این آسونی پاره نمیشه. واسه همین میشینه تو مسیر باد و برای قطعنامه دون ملت شهیدپرور نسخه میپیچه.

من که خودم هم طرفدار پروپا قرص حجت شرعی و قطعنامه هستم حتما به این دونفر توسل میکنم. ولی شما اگه یه نخود بیش از من عقل دارین، این کارو نکنین.